Türkiye’nin 2024 yılısonu nüfusunun 85 milyon 664 bin 944 olarak kaydedildiği dönemde, Türk Hematoloji Derneği 51. Ulusal Hematoloji Kongresi Antalya’da toplandı. Kongre, hematoloji uzmanı sayısındaki mevcut açığın hizmet kalitesini olumsuz etkileyebileceğini ve hasta-hekim iletişiminin tedavi başarısındaki kritik rolünü ilk kez bilimsel olarak gündeme taşıdı.
Hematoloji, kan hastalıklarının tanı ve tedavisinde modern tıbbın en hızlı gelişen fakat en yüksek sorumluluk gerektiren alanlarından biri olarak öne çıkıyor. Son yıllarda lösemi, lenfoma ve miyelom gibi hastalıklarda elde edilen umut verici tedavilere rağmen, insan gücü açığı bu başarıların sürdürülebilirliğini tehdit ediyor. “252 pediatrik hematolog ve 618 erişkin hematolog Türkiye’de kayıtlı bulunuyor” ifadesiyle Mehtap, mevcut uzman sayısının ihtiyaçların gerisinde olduğunu vurguladı. Türkiye’nin 2024 yılı sonu nüfusu dikkate alındığında bu sayının hedeflenen kapasite için yetersiz kaldığı belirtiliyor. Bu durum, sahadaki hizmette zaman zaman aksamalara ve özellikle karmaşık vakaların yönetiminde zorluklara yol açabiliyor.
Mehtap, 2025 YDUS sürecinde pediatrik için 63 ve erişkin için 75 kadro açılan çalışmaların çoğunun boş kaldığını hatırlatarak, “Hematoloji, genç hekimler için cazip bir alan değildir; ağır yük ve yoğun takip sorumluluğu önemli bir baskı oluşturuyor” diye ekledi. Bununla birlikte alana olan ilginin kademeli de olsa arttığını söyleyen Mehtap, Sağlık Bakanlığı’nın konuyu yakından izlediğini ve çözüm yolları üzerinde çalıştığını ifade etti. “Dernek olarak genç hekimleri desteklemek, mentorluk ve eğitim kalitesini korumak için elimizden geleni yapacağız” dedi.
Hekim ve hastaların beklentilerinin karşılaştırılması kapsamında Türk Hematoloji Derneği ve Novartis Türkiye iş birliğiyle yürütülen, ülkemizde ilk kez gerçekleştirilen Kronik Miyeloid Lösemi (KML) çalışmasının sonuçları paylaşıldı. Temmuz-Aralık 2024 döneminde 129 hematolog ve 120 KML hastasının katıldığı çalışma, tanı, tedavi ve takip süreçlerinde hasta ile hekimin önceliklerini karşılaştırdı. Elde edilen bulgular arasında:
- Hastalar en çok hastalığın gidişatı ve günlük yaşam etkileri hakkında bilgi talep ederken, hekimler tedavinin güvenliği ve takip sürecinin sürekliliğine vurgu yaptı.
- Hastalar hastalıkla yaşam konusundaki görüşlerinde hekime göre daha olumlu bir yaklaşım sergiledi; ancak tedavi değişikliği yaşayan hastaların üçte biri kaygı ve korku hissettiğini belirtti.
- Tedaviye uyumsuzluğun temel nedeni olarak “ilacı almayı unutmak” öne çıktı.
- Muayene sürelerinin kısa olması da önemli bir memnuniyetsizlik kaynağı olarak görüldü.
Dernek Başkanı Prof. Dr. Muhlis Cem Ar, çalışmanın bulgularının hasta-hekim iletişiminin güçlendirilmesiyle tedavi uyumunun ve yaşam kalitesinin artırılabildiğini gösterdiğini ifade etti. Özellikle tedavi değişiklikleri gibi hassas süreçlerde hastaların kaygılarının giderilmesi ve sürece aktif katılımlarının sağlanmasının kritik olduğuna vurgu yaptı. Ayrıca mevcut tedavilerle elde edilen başarıların sürdürülmesi için daha tolere edilebilir ve yaşam kalitesini koruyan yeni seçeneklere ihtiyaç bulunduğunu sözlerine ekledi.
