Türkiye’de çocuk sağlığı alanında hayati önem taşıyan bazı branşların genç hekimler tarafından yeterince tercih edilmediği ortaya çıktı. YDUS 2026 sonuçları, özellikle çocuk yoğun bakım, yenidoğan, çocuk hematoloji-onkoloji, çocuk nefrolojisi ve çocuk acil gibi kritik alanlarda karar vericilerin ve eğitim politikalarının yeniden değerlendirilmesini gerektirdiğini gösteriyor. Bu yıl açılan 118 çocuk yoğun bakım kadrosundan yalnızca 5’i tercih edildi ve 250 kişilik yenidoğan kontenjanının sadece 22’si dolabildi. En çok talep gören yıllardaki hareketlilikteki düşüşler, bu alanların geç‑işlemeye başlanmasında belirleyici rol oynuyor ve gelecek 5 yıl içerisinde çocuk hekimi temininde ciddi sıkıntılar ihtimal dahilinde görülüyor.
Çocuk hematoloji-onkoloji kadrolarının yaklaşık %15’inin, çocuk acil branşının %16’sının ve çocuk nefrolojisi kontenjanlarının %41’inin doluluğu kayda değer ölçüde azaldı. Ayrıca geçmişte yoğun ilgi gören branşlar arasında yer alan çocuk kardiyolojisi, gastroenteroloji ve enfeksiyon hastalıkları gibi dallarda da doluluk oranlarında önemli gerilemeler yaşanıyor. Şu anki tablo, uzmanlık tercihlerinin getirisi ve çalışma koşulları arasındaki dengesizliğin net bir göstergesidir ve sistemi uzun vadede zorlayabilir.
Türk Pediatri Kurumu Başkanı Özgür Kasapçopur, bu eğilimin çocuk sağlığı için kaygı verici olduğuna dikkat çekiyor. Eğer gerekli önlemler alınmazsa, birkaç yıl içinde kritik hastalıkları tedavi edecek nitelikte uzman hekim bulunamayabileceği uyarısında bulunuyor. Genç hekimlerin bu alanlardan uzaklaşmasının temel nedenleri arasında ağır çalışma koşulları, uzun nöbetler, yüksek stres ve hukuki riskler ile eğitim sürecinin uzaması gösteriliyor. Artan sorumluluklar karşısında maddi ve mesleki çekiciliğin yeterince artırılmaması durumunda, çözümlenmesi gereken insan kaynağı sorunu büyüyebilir.
Sağlık otoriteleri ve meslek örgütleri, bu kritik alanların iyileştirilmesi için acil ve somut düzenlemelerin yapılması gerektiğini yineliyor. Açıktır ki, çocukların yaşamını doğrudan etkileyen bu branşlar için politika düzeyinde kararlar alınması zorunlu hale geliyor.