İklim değişikliği ve çevresel baskılar, tarım sektörünü kontrollü üretime yönlendirdi. Tüketicilerin yılın her döneminde kaliteli sebze ve meyve talebi, örtü altı üretimin yaygınlaşmasını tetikledi. Bu alanlarda üretim, iklim koşullarını kısmen veya tamamen kontrol altında tutarak ürünlerin yetişme sürecini uzatıyor ve mevsim dışı üretimi mümkün kılıyor.
Yüzde 45 artış:
Tarım ve Orman Bakanlığı verilerine göre 2002-2024 arasında örtü altı üretime ayrılan alan %45 artışla 776 bin dekara yükseldi. Türkiye, örtü altı varlığı açısından dünyada dördüncü, Avrupa’da ise İspanya’nın ardından ikinci sırada konumlanıyor. Üretim, çoğunlukla Akdeniz, Ege ve Marmara kıyı şeridinde yoğunlaşıyor; Antalya, 316 binden fazla dekarlık alanıyla zirvede, ardından Mersin, Adana, Muğla ve İzmir geliyor.
Üreticilere destek:
Seralar çoğunlukla devlet destekli kredi ve hibe programlarıyla kurulur. Üretim ve yatırım süreçlerinde sağlanan destekler arasında indirimli tarımsal kredi seçenekleri bulunuyor. Ayrıca özellikle kadın ve genç üreticilere ilave katsayı desteği sunuluyor.
Üretimin yarısı domates:
Örtü altı alanlarının %90’ı Antalya, Mersin, Adana, Muğla ve İzmir’de yer almakta ve yıllık yaklaşık 9 milyon ton sebze ve meyve üretilmektedir. Bu miktarın yaklaşık 8 milyonu sebze, 1 milyonu meyve olarak ayrışıyor. Ürün bazında bakıldığında domates ilk sırada olup yaklaşık 4,1 milyon ton üretimle öne çıkıyor. Bunu hıyar, biber, karpuz ve patlıcan izliyor. En çok üretilen meyve ise muz; çilek ise onu takip ediyor. Üzüm, kayısı, erik ve şeftali de yetiştirilmektedir. Türkiye’nin domates, biber, hıyar, patlıcan ve kabak ihracatının yaklaşık %85’i örtü altı ürünlerden karşılanıyor.
