Gürkan, Bursa doğumlu olup 1982 yılında ailesiyle Manisa’ya taşındı. 12 yaşında çıraklıkla başlayan mesleğini İzmir’deki oto sanayinde ustalardan öğrendi; klasik otomobillere olan tutkusu bu dönemde şekillendi. 2002 yılında İstanbul Kadıköy’de kendi atölyesini kurdu ve 1938-1975 yılları arasında üretilen ABD menşeli araçların kaporta ve boya işlerini üstlendi. 2012’de kentsel dönüşüm nedeniyle çalıştığı yeri Sakarya’nın Pamukova ilçesine taşıdı.
Ardından Aralık 2024’te ise zanaatını Osmaneli, Bilecik’te sürdürmeye karar veren Gürkan, o günden itibaren ilçenin merkezinde kurduğu yaklaşık 200 metrekarelik atölyesinde oğlu Enes Gürkan’ın da desteğiyle çalışmaya devam ediyor. Türkiye’nin farklı illerinden –İstanbul, Ankara, İzmir– ve zaman zaman İngiltere ile KKTC’den gelen hurda durumundaki klasik araçlar, Gürkan’ın ustalık süzgecinden geçiyor. Yoğunluk nedeniyle yıllık olarak en fazla üç sipariş alabiliyor.
Gürkan, ihtiyaç duyduğu aşamaların bazı parçalarını ABD’den temin ettiriyor; çamurluk, tampon, kapı ve bagaj kapağı gibi parçalar bu şekilde getiriliyor. Kaporta ve boya işlemlerinin ardından araçların geri kalan restorasyonu için çekiciyle İstanbul’daki ilgili firmalara yönlendirilmesini sağlıyor.
Restorasyon süreci genelde iki yılı buluyor. Evli ve üç çocuk babası Ziya Gürkan, AA muhabirine şu sözleriyle süreci özetledi: 4 çırak yetiştirdiğini belirten Gürkan, müşterilerin çoğu otomobillerinin kullanılamaz durumda geldiğini ifade etti. “Motor, şanzıman ve döşeme gibi parçalar çoğu zaman bulunmuyor. Tamamen hazır hale gelmesi, benim işçiliklerimle birlikte ortalama iki yıl sürüyor; bu araçlar 1970’li yılların hızlı ve spor modelleri olarak nadir bulunuyorlar.” diye ekledi. Gürkan, araçların ayrıntılı bir aşama sonrası tamamlandığını belirtti.
Bu süreçte öncelikle boya işleri ardından kumlama, korozyon temizliği ve gerekli tamiratlar yapılıyor. Çürükler ortaya çıktığında yenileriyle değiştirilmesi gerekebiliyor. Montajdan zımparalamaya, astardan macunlamaya, boyamadan cilalamaya kadar her adım titizlikle uygulanıyor. Gürkan, sağlığı elverdiği sürece mesleğini sürdürmeyi planlıyor; sektörün eleman sıkıntısı yaşadığına dikkat çekerek, “Yeni nesil iş beğenmiyor; oturduğu yerden para kazanmayı tercih ediyorlar ama bu tür çalışmalarda bu yaklaşım yeterli olmuyor.” diye belirtti.
