Şubat ayında Türkiye’ye yönelik hazırlanan gözlemler, yağışların geçen aya kıyasla belirgin artış gösterdiğini ve aylık ortalamanın 136,8 mm olarak kaydedildiğini gösteriyor. 1 Ekim 2025 – 28 Şubat 2026 arasındaki toplam yağış miktarı ise 387,7 mm olarak raporlandı; normal seviye 313 mm ve geçen yıl 221,4 mm olarak ölçülmüş durumda. Bu dönemde yağışlar mevsim normallerine yakın ya da üzerinde gerçekleşti ve buna bağlı olarak toprak neminin artması sağlandı.
Bitki gelişimi açısından bakıldığında, hububat ekili alanlarda gelişimin büyük oranda mevsim normallerine uyum gösterdiği ve genel olarak olumlu bir seyir izlediği görülüyor. Kış yağışlarının yüksek olması toprak nemini güçlendirdi ve bu durum bitkilerin gelişimini destekledi. Özellikle erken ekilen arazilere odaklı olarak gelişimde ileri bir aşama kaydedildi.
Marmara Bölgesi için değerlendirme, kardeşlenme sonu ile sapa kalkma döneminin başladığını gösteriyor; bitki gelişimi iyi seviyede ve gübre uygulamalarının büyük kısmı tamamlandı. Taban suyu yüksek alanlarda bazı bölgelerde sararma işaretleri kaydedilse de toplam üretim olumlu görünümünü koruyor. Ege Bölgesi ise ekim zamanı ve rakıma bağlı olarak değişkenlik gösteriyor; yüksek kesimlerde kardeşlenme sürüyor, ovalarda ise sapa kalkma dönemi başlamış durumda. Şubat yağışları genel olarak olumlu etki yaratırken, taşkın dolayısıyla bazı tarım arazilerinin geçici olarak su altında kaldığı bölgeler bulunuyor.
Akdeniz Bölgesi için durum, kardeşlenme sonu ile sapa kalkma dönemi arasındaki gelişimi işaret ediyor. Yağışlar bitki gelişimine olumlu katkı sunsa da taban arazilerde göllenme ve bazı yerlerde sararma görülebiliyor. Erken ekim yapılan alanlarda buğdaya karşı mücadele başlatıldı ve bölgede baraj doluluk oranlarının yüksek olması sulama açısından avantaj yarattı.
Güneydoğu Anadolu bölgesinde de şubat yağışlarının düzenli olması bitki gelişimini destekledi; üst gübre uygulamaları büyük oranda tamamlandı. Bazı alanlarda su birikimine bağlı sararmalar gözlense de genelde hastalık veya zararlı baskısı önemli ölçüde yaşanmıyor. İç Anadolu bölgesinde kış yağmurları ve kar, toprak nemini yükseltti; kıraç arazilerde çıkış oranları olumlu yönde ilerledi ve genel verim açısından olumlu bir görünüm ortaya kondu.
Karadeniz bölgesinde hububat kardeşlenme döneminde bulunuluyor; düşük sıcaklıklar nedeniyle bazı alanlarda hafif sararmalar izlense de ciddi bir zarar kaydedilmiyor. Bitki gelişimi ve verim beklentisi normal seviyede kendini gösteriyor. Doğu Anadolu’da ise kar örtüsü nedeniyle birçok ilde dormansi dönemi süregeliyor; karın kalktığı bölgelerde bitki gelişimi normalleşiyor ve şu ana kadar kayda değer hastalık ya da zararlı görünmüyor.
Genel görünüm değerlendirildiğinde, kış yağışlarının yeterliliği, bitki gelişiminin sağlıklı ilerlemesi ve hastalık-zararlı baskısının sınırlı olması, hububat üretiminde olumlu bir tablo ortaya koyuyor. Nisan-Mayıs dönemi yağışlarının yeterli olması durumunda 2026 yılı için verimlerin uzun yıllık ortalamaların üzerinde seyretme potansiyeli bulunuyor.
