Çin’de haziran ayında enflasyon, emtia maliyetlerindeki gevşemenin etkisiyle ekonomistlerin tahminlerinin altında kaldı. Ulusal İstatistik Bürosu’nun açıkladığı verilere göre yıllık tüketici fiyat endeksi yüzde 1 artış kaydetti; Bloomberg anketine katılan ekonomistlerin medyan beklentisi yüzde 1,1’di. Mayıs ayında ise enflasyon yüzde 1,2 olarak gerçekleşmişti. Veride, İran ile ilgili gerilimlerde geçen ay görülen yumuşama sonrası emtia maliyetlerinde baskının hafiflediği vurgulanıyor.
Çekirdek enflasyon ise gıda ve enerji gibi oynak kalemleri dışladığında haziranda yüzde 1’e geriledi; bu, ocak ayından bu yana en düşük artış olarak öne çıktı. Üretici fiyatları tarafında ise tablo farklı bir yön izledi ve yıllık artış yüzde 4,1’e yükseldi. Bu durum, petrol, çip ve metal fiyatlarındaki küresel yükselişin üretim maliyetlerine yansıdığını gösteriyor.
Çin ekonomisi, tüketici fiyatlarındaki yavaşlama ile üretici tarafındaki baskının bir arada bulunması nedeniyle ayrışmış bir tablo ortaya koyuyor. Üretici maliyetlerindeki baskının korunması, şirketlerin kârlılık üzerinde baskı oluşturabilir. İç talebin yeterince güçlenememesi, talep ile maliyetler arasındaki dengeyi zorlaştırıyor. Sonuç olarak, çekirdek tüketici enflasyonu haziranda yeniden yüzde 1’e inmiş durumda; bu, talep tarafındaki kırılganlığı işaret ediyor.
Küresel bakış açısında ise Çin’in iç enflasyonu ile maliyet baskılarının yurtdışına etkisi dikkat çekiyor. Çin ihracat fiyatları 2023 başından beri en sert yükselişini kaydederken, bu durum küresel enflasyon görünümünü yeniden etkileyebilir. Artan üretici maliyetleri ile birlikte sanayi ürünlerinin ithalat maliyetlerinde yükseliş görülebilir; bu da Avrupa ve ABD gibi büyük pazarları etkileyerek merkez bankalarının mücadele süreçlerini zorlaştırabilir.
Haziran verileri, reflasyon sürecinin henüz dengeli ilerlemediğini gösteriyor: manşet tüketici enflasyonu yüzde 1’de sabit kalırken üretici enflasyonu yüzde 4,1’e çıktı. İç talepteki kırılganlık, şirketlerin maliyetleri tüketiciye aktarma kapasitesini sınırlayabilir. Ancak talep güçlenirse maliyetler daha hızlı fiyatlara yansıyabilir ve üretici ile tüketici enflasyonları arasındaki fark kapanabilir. Petrol ve enerji piyasalarındaki hareketler, Çin maliyet baskılarını yeniden tetikleyebilir, özellikle İran kaynaklı riskler enerji fiyatlarına yön veriyor. Bu yüzden piyasalar, ilerleyen dönemde iç tüketim görünümü ile dış piyasalardaki maliyet baskılarını birlikte takip edecek.
