İstanbullu tarihi Sirkeci Garı projesinde çalışan 17 restorator ve konservatör işten çıkarıldı. Mesai paylaşımında aldığı bildiriyle işten çıkarıldığını öğrenen ekip, gerekçe sunulmadığını dile getirdi. Ardında kalan 17 çalışan da süreçten etkilenerek istifa kararı aldı. “Sorgulayan İstenmiyor” diye özetlenen atmosfer, bölgesel çalışmaların görüntüsüyle de yankı buldu.
İnşaat alanında kepçelerin çalışmasıyla başlayan süreç, restorasyonun sadece yıkıp yeniden kurma yönünde tartışmalar doğurdu. Uzmanlar, bu tür sahalarda işin ince ve titiz yürütülmesi gerektiğinin altını çizerken, meslek gruplarının haklarının yıllardır ihmal edildiğini savundu.
Arkeolog-restoratör Emirhan Eskin, sosyal medya üzerinden yaptığı açıklamada, Sirkeci Tren Garı’nda öğle arasındayken yüzleşilen belirsizliklere işaret etti ve emeklerin hiçe sayılmaması gerektiğini vurguladı. “Kültürel mirasın korunması sabır, özveri ve tutkuyla mümkündür.” dedi. Aynı dönemde 29 yıl sürecek bir devri ulusal düzeyde konuşulan protokoller gündeme geldi. Bakanlığın açıklamalarıyla göç müzesi ve kültürel alanların ön planda olması beklenen tarifler paylaşıldı; AVM ve otel hedefleri ise görüşmelerin dışına itildi ifadesiyle hatırlandı.
NEZİH BAŞGELEN (Kültürel ve Doğal Mirası İzleme Platformu Yöneticisi, Arkeolog-Editör) konunun küresel düzeydeki karmaşasına vurgu yapıyor: farklı restorasyon terimlerinin çoğunlukla birbirine karıştırıldığı, bu yanlış seçimin ise özgünlüğün kaybını tetiklediği gözlemleniyor. Ülke genelinde son 30-40 yıl içinde uygulanan restorasyonlarda benzer kayıpların yaşandığı ifade ediliyor.
Restorasyon tartışması, güncel süreçte yalnızca teknik bir soru olmaktan çıkarak, kültürel mirasın korunması ve gelecek kuşaklara nasıl aktarılacağıyla ilgili geniş bir konuşmayı da beraberinde getiriyor. Bu bağlamda yapılan eleştiriler, yeniden yapılandırma ve rehabilitasyon gibi yöntemlerin bağlamına dikkat çekiyor; çünkü her karar, varlığın özgünlüğünü ve tarihsel değerini doğrudan etkileyebilmektedir.
