Göbeklitepe’nin arkeolojik derinliğini, kısa filmlerin kıvraklığıyla, müziğin ve görselliğin iç enginlikleriyle birleştiren bir festival düşünün. Şanlıurfa’nın dar sokaklarını arşınladıktan sonra ulaşılan Reji Kilisesi’nde, ulusal ve uluslararası kısa filmler ile arkeoloji odaklı belgeseller, henüz perdede görünmemiş yapımlar ve usta sanatçıların eserleri, yerel halkla iç içe buluşuyor.
Bu yıl dördüncüsü gerçekleştirilen festivalin ödül töreni, geceye damgasını vuran piyanonun ince tınılarıyla başladı. Törene katılanlar arasında şehir yönetiminin önde gelen temsilcileri, üniversite yetkilileri ve sanatçılar bulunuyordu. Arkeoloji temalı belgesellerde Klaus Schmidt Belgesel Ödülü, Eleonora Tukharelli’nin yönettiği Frescoes of The Flooded Monastery… or How Lisa Saved yapıtına verildi. Uluslararası kısa film yarışmasında ise en iyi senaryo, Just a Fist ile Mostefa Yeganeh’e, en iyi yönetmen When I Grow Up ile Santiago Daniel Olivera’ya, en iyi film ise Mohammed Ghorbani’nin yönetmenliğindeki Lost in Language eserine gitti; mansiyon ise I am a Canadian filmiyle Foad Asadi’nin oldu. Ulusal kısa film kategorisinde ise en iyi senaryo Sinek Gibi ile Hazal Beril Çam’a, en iyi yönetmen Aç Açına ile Ahmet Toğaç’a, en iyi film ise Onur Demirçivi’nin 105 33 adlı çalışmasına verildi.
Festivalin konuşmasında Erkan Can, ödül heykelciğini gösterirken, “Ödüller kuşkusuz sahnelerin güzelleştirilmesini sağlayan unsurlardır; Urfa’nın 12 bin yıllık geçmişi bu törende kendini bir kez daha hatırlatıyor” sözlerini paylaştı. Güven Kıraç ise Göbeklitepe Uluslararası Film Festivali’ni “narın bir çiçek” benzetmesiyle özetledi ve bu çiçeğin Urfa’nın yakasına yakıştığını, halkın sahiplenmesiyle festivalin daha da büyüyeceğini vurguladı.
Halkın sahiplenişi ile festivalin sürdürülebilirliği arasındaki bağ giderek güçleniyor. Şanlıurfa’nın kısıtlı bütçesine rağmen, festivalin ana emekçileri ve gönüllü kadro, bu başarıyı birlikte inşa ediyor. Festival direktörü Mustafa Deniz Doğan ve genel koordinatör Ahmet Yavuzel ile bazı ekip üyeleri sayesinde, geçmiş yıllardaki desteğin bu yıl sınırlı olması halinde bile toplumsal katılımın artması dikkat çekti. Doğan, “Her yıl yeni bir soru ile karşılaşıyoruz: Bu festival artık halkın içselleştirdiği bir oluşum oldu” derken, kurumların desteğinin yalnızca maddi olmadığını, sahiplenme ve katılımın da en az finansal destek kadar değerli olduğunu ifade etti.
Şehrin bütçesel zorluklarına rağmen, festivalin varlığını sürdürmesi ve gelecek yıllara taşıması, yalnızca bir etkinlik meselesi değil; kentin sanatsal gelişiminin simgesi olarak da okunuyor. Bu dört yıl boyunca Göbeklitepe Film Festivali’nin, Şanlıurfa’nın kültürel dokusuna verdiği katkı, her adımda hissediliyor ve arkeolojik mirasla modern anlatımı bir araya getirmenin en zarif örneğini sunuyor.
