Bu yıl 32’ncisi düzenlenen Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nde sahnelenen üç film, farklı bakış açılarıyla kadınlık, toplumsal baskılar ve ifade özgürlüğünü irdeledi. Emine Emel Balcı’nın yönettiği Buradayım. İyiyim. ile Filiz’in annelik ve maddi baskılar altında biçimlenen iç dünyasına odaklanılırken, borç ve ilişkinin kısıtlarıyla mücadele eden Şule’nin deneyimi de eşlik ediyor. İlk olarak Balcı’nın filmi, anneliğin kutsallığına dair toplumsal baskılara karşı çıkarken, bedenin sansürsüz temsili üzerinde duruyor; uzun süreli prostetik çalışmalarla karakterin içsel çatışması görsellikte somutlaşıyor. Yönetmen, Anneliğin kutsala dönüşmesini eleştiren bir duruş sergilediklerini vurgulayarak, dayanışmanın ve cesaretin seyirci tepkileriyle güçlendiğini belirtti.
Yanlış Anlaşılma Korkusu ise Özkan Çelik’in Perde adlı çalışmasıyla öne çıkıyor. Senaryo Çelik’e ve başrol Cem Zeynel Kılıç’a ait olan bu yapıt, sürükleyici uzun planlar ve içsel anlatımlarla yanlış anlaşılma temasını işliyor. Çelik’in gösterim sonrası ifade ettiği, kendini ifade edememe kaygısı, filmin çıkış noktası olarak izleyiciye sunuluyor.
Günün üçüncü ve son filmi olan Annemin Solgun Çiçekleri, İstanbul’da var olan sıkıntılarla yoğrulmuş bir sanatçının köy yaşamına dönüşünü ve bu dönüşümün kuzey ikliminin etkileşimiyle şekillenen bir dönemi nasıl etkilediğini merkezine alıyor. Babasının ölümünden sonra annesine yardım amacıyla köye dönmeyi kabul eden Bahadır’ın hikâyesi, bölgenin iklim krizinin etkileriyle birleşen bir atmosferde gelişiyor ve seyirciye metaforik bir kırılma sunuyor.
