İstanbul’un Beşiktaş ilçesinde 2019 yılında 3.000 TL’ye kiralanan bir konutun kira bedeli üzerinden başlayan tartışma, mal sahibinin Kartal’daki konutunun yüksek kira bedeli nedeniyle Beşiktaş’taki kiracısından zam talep etmesiyle büyüdü. Zamanla, kiracının oturduğu mevcut kira 14.750 TL olarak belirlenirken, mal sahibi diğer taşınmazlarına atıfta bulunarak bu kirayı artırmak istedi. Kiracı ise TEFE-TÜFE oranlarının üzerinde bir artışa razı olmadığını belirtti ve süreç yargıya taşındı.
Olayın mahkemeye taşınmasıyla birlikte taraflar arasındaki temel çekişme, kiralananın sahibinin kendi veya ailesinin konut ihtiyacı için kullanılma zorunluluğu olup olmadığında düğümlendi. Mahkeme, 01.07.2019 başlangıçlı ve bir yıl süresine tabi kira sözleşmesinin devam ettiğini kabul ederken, taraflar arasında “ihtiyaç” kavramının süresince geçerli olduğuna karar verdi. Sözleşmenin yenilendiği ve sürdürülmekte olduğu yönündeki ihtilaf sürüyor.
Kiralayan: Dava dilekçesinde, evli ve iki çocuk sahibi olduğunu, kiralananın kendisi için gerekli olduğuna dair somut ihtiyaç beyanında bulundu. Ayrıca 10/04/2023 tarihli noter ihtarnamesi ile tahliye talebini de iletti. Ancak mahkeme süreci devam ederken konutun tahliye edilmediğini vurguladı.
Kiralayan: Kiracı ise mal sahibinin ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını ileri sürdü. Mal sahibinin aynı il sınırları içinde başka konutlar da bulunduğunu ve amacı değerli kira bedelleriyle bu konutu daha yüksek bedelle kiralamak olduğunu savundu.
Bilirkişi İncelemesi ve Deliller Dava sürecinde bilirkişi, kira sözleşmesini, tapu kayıtlarını, noter ihtarnamesini, ev sahibi adına kayıtlı taşınmazları, tanık beyanlarını ve nüfus kayıt örneğini inceledi. İncelemeler sonucunda TBK 350. maddeye göre davacının konut ihtiyacının devam ettiği yönündeki kanaat yeniden teyit edildi. Tapu araştırması, davacının başka konutunun bulunmadığını göstermektedir.
Duruşma Kararı Mahkeme, ihtiyacın dava tarihinden karar tarihine kadar geçerli olması gerektiğini vurgulayarak, davacının konut ihtiyacının gerçek ve samimi olduğuna karar verdi. Böylece davanın kabulüne karar verilerek, kiracının taşınmazdan tahliyesine hükmedildi.
Söz konusu karar, 12.02.2024 tarihinde açıklanarak, davacının talebinin kabul edildiğini ve kiracının tahliyesine yönelik hükmün verildiğini belirtti. Bu süreçte mahkeme, davacının konut ihtiyacını destekleyen tanık beyanlarını ve mevcut kira bedelinin mahiyetiyle ilgili delilleri de değerlendirdi.