Black Sabbath’ın Karanlık Doğuşu ve İlk İzler
1970’lerin sonlarına doğru, müzik dünyasında yeni bir devrin habercisi olan Black Sabbath’ın ilk plak albümünü, sokağımızın uzun saçlı, hippi abisi Apaçi Ayhan’ın elinde gördüğümde, tüylerim diken diken olmuştu. Bu albüm, metruk bir şatonun önünde, ağaçlar arasından bize bakan, korku filmlerinden fırlamış bir figürü hatırlatıyordu. Şimşek ve çan sesleriyle başlar, o güne kadar alışık olmadığımız derecede kaotik ve karanlık bir soundla tınlardı. Bu plak, hayatımızda silinmez bir iz bıraktı; kuşağımın ilerleyen yıllarda metal müzikle tanışmasının temel taşlarından biri oldu. Solist Ozzy Osbourne’un bu toplulukla yaptığı ilk büyük başarısı, onun kariyerinde dönüm noktası olmuştur.
1948 yılında Aston’da, çelik işçisi bir babanın altı çocuğundan biri olarak doğan Ozzy, yaşamı boyunca işlediği karanlık temalarla, yaşamına çok erken yaşlarda sızmıştı. Okulu terk ettikten sonra, ilk işi mezbahada çalışmak olmuş, hayatın acımasız yüzüyle erken tanışmıştı. Sokak çetelerine katılmak ve rock’n roll dünyasına adım atmak onun için kaçınılmazdı. Bu ikincisini seçerken, bir araklama olayına karışması nedeniyle iki ay hapis yatması, onun yaşamını daha da şekillendirdi. İlk albümün çıkmasıyla birlikte, grubun şarkı isimleri ve sahne gösterileri, uzun yıllar sürecek tartışma ve eleştirilerin odağı haline geldi. Medya ve eleştirmenler, onların saldırgan ve anarşik imajını sıkça eleştirse de, grup bu olumsuzlukları avantaja çevirmeyi başardı.
İsyankar Ruh ve Toplumsal İmgeler
Ozzy ve arkadaşlarının bu isyankar tavrı, onları halk arasında “güneş yerine gölgeyi seçmiş” bir neslin sembolü haline getirdi. Kıyamet ve şeytan temalarıyla özdeşleşmiş olsalar da, sözlerine ve müziklerine dikkatle bakıldığında, aslında bir tür barış ve sevgi mesajı taşıdıkları görülür. Bir dönem konserlerde, Ozzy renkli kıyafetler giyerek, havaya barış işaretleri yapıp, seyircilerine “Sizi seviyoruz” diye sesleniyordu, ne var ki, toplumun geneli tarafından “dokuza civciv ezen adam” imajıyla tanındı. Bu imaj, onun üzerindeki kara bulutları dağıtmak yerine, daha da kalınlaştırdı.
Sağlık ve Mücadele Dolu Yıllar
1970’lerin sonunda, yoğun turne ve sahne performansları nedeniyle gırtlağı ciddi şekilde zarar gördü. Artan mutsuzluk ve içsel sıkıntılar, fiziki rahatsızlıkları da beraberinde getirdi. Ozzy’nin, grubun tüm dengelerinin merkezinde yer alması, babasının kanserden ölümüyle derin bir boşluk ve acı yaşamasına neden oldu. Bu zorluklar, onu alkol ve uyuşturucu bağımlılığıyla baş başa bıraktı. Kısa bir süreliğine akıl hastanesinin kapıları ona açıldı. 1979 yılında yaşanan vergi sorunları nedeniyle Los Angeles’a taşındı ve Black Sabbath’tan ayrıldı. Solo kariyeriyle tekrar yükselişe geçti, çeşitli albümler ve işbirlikleriyle adını duyurdu. 1994 yılında Grammy ödülü kazandı ve 2000’li yıllarda, MTV’nin ilk aile temalı reality show’u olan “The Osbournes” ile yeni bir döneme imza attı. Artık, o bir aile babası olarak tanınıyor, hayatını yeniden inşa ediyordu.
Son Yolculuk ve Mirası
Yaklaşık yarım asırdır müzik dünyasının içinde olan Ozzy, tıpkı ilk albüm kapağını gördüğümdeki gibi, bir kez daha tüylerimi ürperten bir haberle dünyaya veda etti. Karanlıklar Prensi unvanıyla anılan efsanenin vefatını, yerli ve yabancı müzik camiası büyük bir üzüntüyle karşıladı. Sahnedeki son konserini, iki hafta önce, 5 Temmuz’da, yakın arkadaşlarının ve hayranlarının gözleri önünde, adeta bir cenaze töreni gibi gerçekleştirmişti. Bazı hayranları, onun bu hayat tarzına rağmen bu kadar uzun yaşamasını bir mucize olarak görüyor. Bir dönemin kapanışını simgeleyen bu ölüm, çoğunluk tarafından büyük bir kayıp olarak addedildi. Yorumlar farklı olsa da, inkâr edilmez gerçek şu ki, Ozzy olmasaydı, bugün yaşayan sayısız heavy metal efsanesi de olmazdı. Birçoklarının dediği gibi, gerçekçi Rus edebiyatı Gogol’un paltosundan çıktıysa, metal müzik de Ozzy’nin çığlığından doğmuştu. Bu müzik ve kültür, onun karanlık ve çığlık dolu ruhunun bir yansımasıdır.